زبان عاشقانه در سروده های نازک الملائکه و سعاد صباح

نوع مقاله: مقاله اصلی

نویسندگان

1 گروه زبان وادبیات عربی دانشگاه کاشان

2 زبان وادبیات عربی دانشگاه کاشان

چکیده

عشق از موضوعات بسیار رایج ادبیات عربی، بویژه ادبیات رمانتیک است که
معنی و صورت آن به صورت جدایی ناپذیری به هم مرتبط است. این مضمون در
دوران معاصر شکل جدیدی به خود گرفته و باعث ظهور برخی ویژگی های زبانی
در سروده های شاعران شده است. در این پژوهش ویژگی ها، در سروده های دو
شاعر عرب، نازک الملائکه و سعاد صباح، بررسی شده است. این تحقیق که به
روش توصیفی- تحلیلی انجام شده است، نشان از آن دارد که روح و زبان زنانه
در اشعار عاشقانه ی این دو شاعر تازی به خوبی بروز یافته است و در سطوح
مختلف قابل بررسی است. این عنصر زنانه در سه سطح آوایی، دستوری و معنایی
در سروده های هر دو شاعر نمایان است.آنان از تکرار واج هاو آواها برای بیان
غم و اندوه خویش بهره می برند. عدم اطمینان زنان از اوضاع جایگاه اجتماعی
خود در جهانی که مردان سروری می کنند، سبب به کاری اسلوب استفهام در
سروده های آنان شده است. همچنین شاعران زن به دلیل عدم آزادی در بیان
مسئله ی عشق از اسلوب های بیان غیرمستقیم مثل استعاره استفاده می نمایند.

کلیدواژه‌ها